چند توته پرچه

*

مکتوبِ  غمم فکسِ  ترا پر کرده

وزنِ  نگهم عکسِ  ترا پر کرده

تنهایی بی رنگِ سفر تا دمِ  صبح

با حسرتِ  من، بکسِ  ترا پر کرده

*

با جاده ی آشنای تو همسفرم

آوازِ  لطیفِ  پای تو همسفرم

موجِ  نگهم رنگِ  ترا می شنود

تصویرِ  ترانه های تو همسفرم

*

تسبیحِ  من از ذکرِ تو خورسند شده

شالِ تو به میخِ  ذهنِ  من بند شده

از سرخی دکانِ لبت می پرسم

اقرارِ  وفا به دورِ ما چند شده؟

*

من می روم و صدای من می ماند

گرمی ترانه های من می ماند

از خویش درین سفر سبک می گردم

وزنِ  غمِ  تو، برای من می ماند

***

چکیدی ناگهان گوهر برآمد

ز دریا شورِ  آبی تر برآمد

میانِ  برکه جستم سایه ات را

از آنجا موجِ  نیلوفر برآمد

*

ز دنیا کنده دل یکسر غریبه

که افتاده ز بال و پر غریبه

تمامِ  نقشِ نا آرامِ  خود را

به چشمت کرده راجستر غریبه

*

*